زاد مهر

سرستونهای آسمانی پارسه

mehrafrin — Mon, 02 Nov 2009 18:00:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

بر فردوسی بزرگ،

پدرآسمانی و ارجمند اندیشه و زبان و فرهنگ آسمانی ایران بزرگ پارسی ، بی کران درود...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

برافراشته باد برای همیشه درفش(~~پرچم~~،نه)همیشه سرافراز و

آسمانی و جاودانه ایران بزرگ پارسی بر بام سرای جهان...

*******************************************************

...فردوسی بزرگ دردل روزگار تاجهان جهان است می تپد ومی درخشد و

دردل همه مردم جهان جای دارد و به همه روشنی می بخشد...

به : پیشگاه بزرگ و همیشه بلند و آسمانی فردوسی بزرگ:

از ریشه ی شاهنامه ات می روئیم.

بایاد تو جاودانگی می بوئیم.

درسایه ی اوج تو بلندیم و چه خوش _

...تااوج، بلند و بی کران می روئیم !

سروده از: زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و دروغین آذربایجان کجا بودند

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

خاک آسمانیت را بر سر و چشمم می مالم ...ستونهایت را می بوسم...

چه کنم ؟ دوستت دارم...ای سرزمین جاوید...ای بهشت آسمانی ...

...ای خاک آسمانی و گهرخیز پارس...

سرستونهای آسمانی پارسه ( : تخت جمشید )

...همچنان سرافراز و پایدار تر از پیش ،

اوج پیروزی و سربلندی و بلندی و سرافرازی و شناسه ی بزرگ و نشان

فرازنائی ایران بزرگ پارسی و ایرانی همیشه سرافراز در تاریخ است

...واین است سروده من از گلوئی همیشه تشنه وخروشان و جاوید:

یادآوری:

(...این سروده بخشهائی از سروده من درباره سرستونهای آسمانی پارسه می باشد.

...وکسانی که می خواهند بدون نام من درجاهای دیگر آن رابه نام خود بزنند،بدانند که همه

سروده هایم رادراین پایگاه نمی آورم و بالاترازآن اینکه نام سرایشگری(تخلص)خود

رادراینجا نمی آورم. وپیش ازاین سروده هایم درجاهای گوناگون بدست بسیاری رسیده

و چاپ شده است... )

ریشه ای باروری.همچنان می روئی.

سرو آزاده ی من ! بی کران می روئی.

تشنه تر از ریشه ، بهتر از باغ و بهار _

در دل تشنه ی من همچنان می روئی.

زنده تر از خورشید ، چشم تو مست فروغ.

چشمی از اوج ، که تا آسمان می روئی.

خوشتر از دانه ی مست ، زندگی رویش تست.

شاد و آزاد و بلند در جهان می روئی.

سبزی خاک ترا از خزان رنگی نیست.

باغی و سبز و بهار ، پرتوان می روئی.

سایه سار تو بلند.مهربانتر زدرخت.

سایه ای.بر سر من مهربان می روئی.

سرستونهای تو اوج . پایه های تو بلند.

تو دراندیشه ی اوج، بی خزان می روئی.

من ستونهای ترا پر توان می بوسم.

چه کنم؟ در دل من جاودان می روئی.

زیرپای تو جهان همچنان می لرزد.

تو زخاک تاریخ ، قهرمان می روئی.

زنده تر از تاریخ ، همچنان برپائی.

ریشه ای باروری.همچنان می روئی.

بهتراست بدانیم:

در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) ~~آقا~~ می گفتند و به خان

خود ~~خانم~~ .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه

های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده

است،چه بگویم...؟؟؟

بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای ~~خانم~~ ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را

( بجای ~~آقا~~ ) بکار ببریم .

....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم

نرسانیم.

بدترازآن واژه ~~پرچم~~ که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از دم گاوبر

نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای درفش از چنین واژه

بی بنیادوپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می شود، خدامی داند

دراین باره به نوشته ام دراین پایگاه که در بخش سربرگهای

نوشتارهای پایگاه به نام بانوی بزرگ پارسی از خانم مغولی

بالاتر...است، روی کرده شود.

...نامهای جگرگوشه های خودراازدشمن کوردل برنگزینیم.هریک از

نامهای تیمور وآتیلاواسکندروننه و خانمی ...رابه کنارافکنیم.

نامهای ارزشمند پارسی ،بهتر و بالاترند...

************************************************************

پان ترک و پان عرب و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ، هریک سر درآبشخور بیگانه دشمن کوردل دارند...

...پس،مرگی ننگین بر نام و هستی ننگین شان...

ایران بزرگ پارسی،فراتر از نیروی هسته ای...

mehrafrin — Thu, 15 Oct 2009 01:49:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

بر فردوسی بزرگ،

پدرآسمانی و ارجمند اندیشه و زبان و فرهنگ آسمانی ایران بزرگ پارسی ، بی کران درود...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

برافراشته باد برای همیشه درفش(~~پرچم~~،نه)همیشه سرافراز و

آسمانی و جاودانه ایران بزرگ پارسی بر بام سرای جهان...

*******************************************************

ایران بزرگ پارسی،

نیروئی بالاتر و فراترازجنگ افزارهای هسته ای.

...من کاری با بازیهای راستی و چپی روز(سیاست روز)

( از هرگروه و رسته ای در درون و بیرون کشور ) ندارم.

...آنچه می گویم زبان دل من برای میهن بزرگ و

نازنینم بوده و هست...همان ایران بزرگ پارسی که

همه هستی من به پای خاک گهرخیزش .

ایران بزرگ پارسی را با نیروی جنگ افزارهای کشتارگر هسته ای ــ

آنچنانکه در اروپاوآمریکا و دیگر سرزمینهای هسته ای خیز

گدائی آن را می کشند ــ چه کار؟ــ که خود، سراسر هسته ایست

بزرگ و بی پهنا از نیروی خود جوش و بی کران تراوش اندیشه و

دانش و همانست که خداوندگار ارجمند وآسمانی وبزرگ اندیشه

وفرهنگ و دانش ، فردوسی بزرگ (که براستی ، درود بی کران

خداوند بزرگ همیشه برروان آسمانی اش )فرموده است که :

زنیروبود مرد راراستی.... و

توانا بودهرکه دانابود...

...و پیربزرگ و فرزانه همیشه پارسی ،مولوی بلخی که

می فرماید:ای برادر تو همه اندیشه ای...

چنین است که ایرانی بزرگ پارسی در روزگار ، همیشه

برپایه استوار اندیشه و دانش والای خود پیروز و سرافراز

و چیره ( قهار ) بوده است و اگر چنین نبود تاکنون از پس

هزاره های بلند چنین زنده و پابرجا نمی ماند.

...هزاران سال است که ایرانی بزرگ پارسی به اندیشه و

فرهنگ جاودانه ای والا و بی همتا و آسمانی در همه روزگار

شناخته شده است و این ژرمنهای تازه پا ی تازه از گهواره مادر

بیرون آمده که این همه برای ما دم می جنبانند،(اروپائیان و

آمریکائیان نوین ) تنهاازچند سد سال پیش سر درآورده هم آنان که

هنوز چشم بازنکرده بودند وجهان به کام ما بود.( ...واین تازیهای

همسایه هم دست کمی از اینان ندارند ).و هم اینک برای ما شاخ تیز

کرده (...و شاخ ازگونه شاخه ای تر و نازک که زود می شکند ) و

برآنند که نگذارند آب از گلوی ما پائین رود.

...تفو بر توای چرخ گردون تفو...

اینان را هر کار بیجائی درست و نیک و روا بوده و خنده دارتر اینکه

در برابر، براینند که دست و پای دیگران راببندندو آنان رااز هر تکان

و پیشرفتی بازدارند.خودخواهی و خود پرستی وبیدادگری تاکجا...؟!

...اینانراساخت و کاربرد ابزار ترسناک جنگ و کشتار، گناه

وبازخواست و گیری ( ایرادی ) نیست.شگفت اینکه اگر دیگرانرا ــ نه

تااین اندازه که تنها تا مرزنیاز ــ چنین توانائیهائی باشد، بی درنگ

گناه بزرگی شمرده خواهان بازخواست و پی گرد شان دردادگاهی

جهانی اند.و گواه نامردی این بی مایه گان ازهمه روشنتردر جنگ

هشت ساله نابرابر و زورکی (تحمیلی ) بازیچه آنها ( صدام )

بامیهن پاک و بزرگ مان بود که چها ازابزارکشتارهای گروهی که به

این سگ هارزنجیری خود ( صدام گجستک ونامرد)پیشکش نکردند تا

بهتر و بیشتر بکشندوبدرند ...آنچه که درنده گان جنگل و بیابان هم

از آنها شرم دارند.

...و چنین است پرونده و کارنامه سرتاسر سیاه وننگین

اروپا و آمریکای نوین.آنها که چهااز آزادی و خدا گونه گی

انسانهاروی زمین نمی گویند و خود ، به روشنی دشمن پیشتاز هرچه

آزادی و آزادزیستی مردم جهانند. بروید خون نوشته های هاریت

بیچراستوــ نویسنده زن آمریکائی ــ ( در کلبه عمو تم ) وجان اشتاین

بک ــ نویسنده آمریکائی همروزگارما ــ (درخوشه های خشم ) و

ریچارد رایت _ نویسنده سیاهپوست ودرد چشیده آمریکائی _ ( در

رانده شده و بچه های عمو توم )و جان گریفیث لندن(جک لندن)

درپاشنه آهنین و...سدها ( نوشتاردرست صد درپارسی ، سد می

باشدکه سده ازآن برآمده است)خون نوشته دیگر راکه از دل همین

سردمداران زور و دروغ برآمده است، بخوانیدو آنگاه ببینید که خود

باهمگونان (همنوعان)هم میهن خود چها که نکرده و نمی کنند و

بدینسان به اوج ارزش مردمگرائی ( دموکراسی ) و فرهنگ والا(؟!)ی

برابری و برادری اینان پی ببرید و...و آنگاه خود تان بیندیشید آنها

که با خودیهای خود هم نمی توانند کناربیایند و چشم دیدن هم را

ندارند،روشن است که چه خوابهای آشفته ای برای مردم دیگر

سرزمینها دیده اند واز نمونه های آشکارآن همین بس که همانگونه

که گفتیم، خوددست به هرکار بیجائی می زنند و هرروزرو به

سوی جنگ افزارنوین خشن برای نابودی انسان و جهان می آورند و

برآنند که مارااز کمترین خواسته خود بازدارندو...

...و زهی خواب آشفته وآرزوی کور و برآورده نشدنی...

...وچنین است که در باره این دشمنان کوردل و

سوگندخورده همیشه ایران بزرگ ، سروده ام:

خفاشانی که دشمن خورشیدند،

آواره زخاک و میهن خورشیدند.

از تابش روز خسته و بیزارند.

...خفاشانی که دشمن خورشیدند.

...سروده از:زادمهرپارسی(حسن توکلی رودسری )

*******************************************************

...بار دیگر برای همیشه می گویم :

...من هیچ همسوئی ایی با بازیهای راستی و چپی روز (سیاست

روز)( از هرگروه و رسته ای در درون و بیرون کشور ) ندارم.

...آنچه می گویم زبان دل من برای میهن بزرگ و

نازنینم بوده و هست...همان ایران بزرگ پارسی که

همه هستی من به پای خاک گهرخیزش .

...ایران بزرگ، از هرچه نیروی هسته ای بالاتر بوده و

و بالاتر ازآن روای ( حق ) اوست.

چهره ای از نویسنده و سراینده(شاعر)این پایگاه در بیست سال پیش به هنگام سخنرانی و

پیشکش (تقدیم)سرایش(شعر)خود در یک آئین بزرگداشت...

******************************

بهتراست بدانیم:

در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) ~~آقا~~ می گفتند و به خان

خود ~~خانم~~ .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه

های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده

است،چه بگویم...؟؟؟

بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای ~~خانم~~ ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را

( بجای ~~آقا~~ ) بکار ببریم .

....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم

نرسانیم.

بدترازآن واژه ~~پرچم~~ که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای درفش از چنین واژه بی بنیاد

وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می شود، خدامی داند...

...(دراین باره به نوشته ام دراین پایگاه که در بخش سربرگهای

نوشتارهای پایگاه به نام بانوی بزرگ پارسی از خانم مغولی

بالاتر...است، روی کرده شود).

...نامهای جگرگوشه های خودراازدشمن کوردل برنگزینیم.هریک از

نامهای تیمور وآتیلاواسکندروننه و خانمی ...رابه کنارافکنیم.

نامهای ارزشمند پارسی ،بهتر و بالاترند...

************************************************************

پان ترک و پان عرب و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ، هریک سر درآبشخور بیگانه دشمن کوردل دارند...

...پس،مرگی ننگین بر نام و هستی ننگین شان...

جهانی شدن یا خودباختگی جهانی؟؟؟!!!

mehrafrin — Mon, 28 Sep 2009 11:45:18 GMT

بانام خداوند مهرآفرین...

برفردوسی بزرگ،

پدرارزشمند و آسمانی و

همیشه ورجاوند(جاویدان)اندیشه و زبان و فرهنگ ارزشمند

ایران بزرگ پارسی ،بی کران درود...

به نام نامی مهر ایران بزرگ...

برافراشته باد برای همیشه درفش(~~پرچم~~ ، نه)همیشه سرافراز و

آسمانی ایران بزرگ پارسی بر بام سرای جهان...

*****************************************************************************

جهانی شدن یا خودباختگی جهانی(؟!)...

اندیشه شوم و اهریمنی دشمنان کوردل همیشه چنین بوده است تا با ترفند(نقشه)بدفرجام جهانی

شدن ، بن و شیرازه مادری مردم سرزمینهای فرهنگخیز دور و نزدیک را که همان اندیشه و

فرهنگ و زبان زایای آنان باشد،به دزدی بستانند و اینچنین این پیشگامان اندیشه و فرهنگ

راواپسزده (عقب مانده)بنمایانند.واندک اندک بدینسان آنان راازخود تهی کنند و خودبرسرشان

،سرور و سالارباشندو همه چیزشان(ازآب و خاک و ناموس و دارائی وگنجینه های پنهان

و......)راازآنان بگیرندو آنگاه بردیوارنیمه ویران خودی چون جغدی دوبین(لوچ)اینچنین به

نوائی گوشخراش سرود بخوانند که هرچه بوده ازمابوده و هست و شما هیچ نداشته و

ندارید...این برنامه کور امروز ازآنروکه ابزاررسانه ای(وسایل ارتباط جمعی)دراوج پیشرفت و

گسترش است،به گونه تندروتر و پیشرفته تر و گسترده تر ازپیش دنبال می شود.دشمنان کور

چون نتوانستند (...وبه زبانی بهتر و روشنتر وگویاتر نمی توانند)ازراههای لشکری(نظامی)و

بازرگانی(اقتصادی)ومردمی(اجتماعی)و...سوراخ موشی برای خوددررخنه به خانه مام میهن و

خودی مابازکنند،اینچنین دست وپازنان برآنند که بدینگونه مردمی رافریفته و درسوراخ موشی

خود چون موش ،دزدانه به سوی خود بکشند و اینچنین شیران اندیشه و فرهنگ و زبان خودی

را که در میهن شیران غرنده دلاور،غرنده تر و دلاورتر و سرترازشیرجنگلی هستند،چون

موشی دردام گرفتار، بند خود کنند.باآنکه ازخود هیچ ندارند.آنان بدین جفتک پرانیهاو شلنگ

اندازیها یاوه بی پایه و بی بنیاد تازه شدن و نوشدن رادرگوش جهانیان آکنده اند و آیا نوشدن به

این است که هرچه ازگوهراندیشه وفرهنگ خودیست،به کنار ریخته شود و هرآنچه که ازخاک

سیاه بیگانه برآمده است،درگنجینه گوهرخودی ریخته شود؟...ومگر آنها چه کار تازه ای دارند

که ما به آنجا نرسیده ایم؟گمانی دراین نیست که جهانیان باهم درپیوستگی و پیوندند.چرامابه

آنهابازدهی(تاثیر)نبخشیم؟...باآنکه پدر آسمانی و ارجمند ما فردوسی بزرگ(درود خداوند بزرگ

براو)فرموده است:

توانابودهرکه دانابود. زدانش دل پیر برنابود.

چراباید گوهرخودفروزبی همتای خودی رابه پای مشتی خاک سیاه بیفکنیم؟...وآیا نه این است

که مادرهمه روزگار،تازه ترین و جهانی ترین بودیم؟...زبان به این ارزنده گی و شیرینی که

همیشه دراوج زایائی و فراخنائی وبالنده گی و تابنده گی بوده(...ودشمنان و بیگانگان هم براین

پافشاری داشته ودارند)ودرتاریکترین روزگاران بر آسمان و زمین بیگانگان تابیده

است،گوهرخودفروزبی همتای آسمانی زبان پارسی راکه همیشه تازه ترازپیش بوده و همچنان

کهنه زبان بیگانه را تازه گی(طراوت)ویژه ای بخشیده به کناری نهیم و خاک سیاه واژه های

مشتی بیگانه (...ودشمن)راکه همانهاهم ازماگرفته اند به گوهرفروزان خودی بیامیزیم

و ...وآنگاه چنین سردرسوراخ موشی دشمن کورداشته باشیم که

... باید جهانی شد...(؟؟؟!!!)

...واین است که من می سرایم و همیشه فریادمی کشم:

ای گوهرپارسی توازخورشیدی.

ازپشت ونژادگوهری جاویدی.

دررشته زرچه بی کران می تابی!

...ارزنده ترین دانه ی مرواریدی.

...واین است سخن گیرشمن درباره ایرانیان بزرگ و بافرهنگ پارسی:

هيچ مردمی را چون ايرانيان نديدم كه در توفان روزگار از چهارسو بارها خاكستر شود و

همچون ققنوس از دل خاكستر سر برآورد و همچنان درخشندگي خويش رابتاباند.

...فرزندان بزرگ و راستین ایران بزرگ پارسی!

...هرگزخاک سیاه واژه های مشتی بیگانه دشمن کوررابه گوهرخودفروزبی همتای آسمانی زبان

خودی(پارسی)نیامیزیم و چنین بی بنیاد و بی پایه و کور،فرهنگ خویش نسازیم و نام فرزندان

و جگرگوشه های نازنین و آسمانی این آب و خاک ارزشمند وگهرخیزرااز دشمن خونخوارو

دست و پادرلجن نگیریم...هریک ازواژه های شوم خانم و آقا و پرچم (بجای واژه های آسمانی

و زیبای بانو وسرور یاگرامی و بزرگوار و درفش)و...وهریک ازنامهای تیمور و

چنگیزوآتیلاوننه و اسکندروخانمی و زهره و....دراین باره به کارکردهای من در

پایگاه دل تپنده ایران بزرگ پارسی (زادمهر)به نام واژه های شوم خانم و آقاوپرچم وستم

برزبان ارزشمند و آسمانی پارسی و بانوی بزرگ پارسی ازخانم مغولی بالاتراست،

روی بفرمائید.

***************************************************

...هریک ازپانترک وپانعرب ،سردرآخور بیگانه دشمن کوردل دارند...

...پس،مرگی ننگین برنام و هستی ننگین شان...

دوخورشیدجهانتاب پارسی...

mehrafrin — Wed, 09 Sep 2009 08:02:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...درفشِ (~~پرچم ، نه~~ )همیشه سرفراز ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...بهترین سایبان مائی...

فردوسی بزرگ!:

درود بر تو همیشه ازآسمان و زمین...

به : پیشگاه همیشه بلند و آسمانی فردوسی بزرگ :

از ریشه ی تو جوانه ام می روید.

ازآب تو باغ خانه ام می روید.

نام تو بلند و اوج ای فردوسی _

تا اوج ، زخاک و دانه ام می روید

...سروده از : زادمهرپارسی ( حسن توکلی رودسری )

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و

دروغین آذربایجان کجا بودند؟

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

این هردو بزرگند در پهنه تاریخ.این هردو فروغند در هر شب تاریک...

... و این هردو از ریشه بی کران سبز و تناور

پارسی روئیده اند...

*****************************************************

دو خورشید جهانتاب پارسی :

فردوسی بزرگ و پیر فرزانه همیشه پارسی

...براستی، خورشیدی فروزان تر از این دو فروغ بی همتای تاریخ در گستره

اندیشه و زبان و دانش و فرهنگ کجا بوده و هست؟ هریک با فروغ خود فروز

خورشید اندیشه و زبان پارسی به بستر تاریک تاریخ ، روشنی بخشیده

اند.هردو پهلوانی ( حماسی ) سرا.یکی از اندیشه و تاریخ و فرهنگ می گوید و

آن دیگری از پرواز تا بی کرانهای دیگر...گوئی ، فردوسی بزرگ ،

بستررابرای پیرفرزانه پارسی آماده فرموده بود.چنانکه در جای جای اندیشه

ها و کارکردهای این پیرفرزانه در دیوان بزرگ ( کبیر : شمس ) و پهلوانی

( حماسه ) داستان پرواز تابی کرانها ( مثنوی معنوی ) همچنان ازالگوهای

شاهکارارزشمند شاهنامه بهره برده و از آنها نام می برد.چنین بود که شاهکار

ارزشمند و آسمانی شاهنامه از اندیشه و فرهنگ و زبان و تاریخ گفت و

پیرآسمانی پارسی این اندیشه و زبان و فرهنگ راتا بی کرانهای آسمانها پرواز

می دهد.

...این هردو از یک ریشه سبز و تناورروئیده و هردو یک خورشیدند و هردو

آسمانی و از یک آسمانند.آسمان همچنان روشن خورشید گستر ایران بزرگ.

...و این هردو پرواز تا فراسوی بی کرانهایند و ازآنجا بر همه فروزانتر از

خورشید کهکشانهاخستگی ناپذیر و پرتوان می تابند...

...این بزرگان،این جاودانگان، این همیشه فروزه های پرتوان فروزان تاریخ را

هرچه بیشتر بشناسیم...

...باشد به خودآئیم و گنجینه های ارزشمند پراززر و مروارید خویش را

که همچنان در دل فروزان کهکشان آسمانها بر همه تاریخ تابش داشته و دارد،

درآغوش کشیم.

...ایران بزرگ با زبان جاودانه همیشه پارسی خود _ که شیرین ترین و دانشی

ترین و کارشناسانه ترین زبان جهان است _ و زبانی جهان بوده و هست _

و برترینها و زیباترینها را در خود پرورانده و درخاک آسمانی همچنان پرتوان

تناور و بالنده و هماره سبزخویش رویانده و به جهانیان پیشکش ( تقدیم )

داشته است.

ایران بزرگ است با فردوسی بزرگ :

آنکه شاهکار ارزشمند ترین تراوش آسمانی اندیشه و زبان و تاریخ است...

ایران بزرگ است با پیربزرگ و فرزانه همیشه پارسی ،

( مولانای بزرگ پارسی ) :

آنکه همه شاهکار پرواز و آسمانی و اوج و آزادی و رهائی است.

... وایران بزرگ است با همه بزرگی ها و برتریها

و بزرگترینها و برترینهایش ...

...وایران بزرگ است همچنان جاودانه و بزرگ ...

...ایران بزرگ است با زبان و اندیشه و تاریخ و

فرهنگ همیشه ارزشمند پارسی ...

...وزبان همیشه شیرین و ارزشمند پارسی است

که جهانی بوده و هست...از همه جا به آن بهشت خدا

روی می کنند...از ترک و عرب و بیگانه و دوست و دشمن...

...همه دوستش دارند و ...خاک آسمانی این بهشت آسمانی را بابارگاه زبان

آسمانی وجاودانه اش ( پارسی دراوج هنر و شکر ) سر فرود می آورند و

...و می بوسند...

...وایران بزرگ ،

سراسر ، مهر است و مهرآفرین...

روزی مهربزرگش با خورشید همیشه تابان شاهنامه به نمود می رسد و خورشید

همچنان فروزان فردوسی...

...وروزی با تابش جاودانه خورشید پیرفرزانه پارسی...

...پس ،

همیشه زنده است :

ایران بزرگ پارسی باتابش مهر و مهرافروزیش ......

همیشه درود بر ایران بزرگ پارسی : ازهند تامصر...

... و چنین است که من سروده ام :

ای سبز تر از دانه ی من ریشه ی تو.

ای رویش جاودانگی پیشه ی تو.

ای در تپشی همیشه در دل ، ایران !_

تا هست دلی دران دل اندیشه ی تو.

بهتراست بدانیم:

در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) ~~آقا~~ می گفتند و به خان

خود ~~خانم~~ .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه

های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده

است،چه بگویم...؟؟؟

بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای ~~خانم~~ ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را

( بجای ~~آقا~~ )  بکار ببریم .

....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم

نرسانیم.

بدترازآن واژه ~~پرچم~~ که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از

دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای

درفش از چنین واژه بی بنیاد وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می

شود، خدامی داند...

  ...(دراین باره به کارکردهایم دراین پایگاه که در بخش سربرگهای

نوشتارهای پایگاه به نامهای واژه های شوم خانم و آقا و پرچم و...و بانوی بزرگ پارسی از

خانم مغولی بالاتر...است، روی کرده شود).

*******************************************************************

  ~~پان ترک و پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ، ایران بزرگ ،

...هرکدام سردرآخوربیگانه دشمن دارند...

...پس،مرگی ننگین بر نام وهستی ننگین شان.

فردوسی بزرگ،بالاتر و بهتر است...

mehrafrin — Sun, 30 Aug 2009 03:06:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...{{"درفشٍ "}}( ~~پرچم~~ ،نه) همیشه سرافرازو

آسمانی  ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...دردست مائی...

فردوسی بزرگ!:

درود بر تو همیشه ازآسمان و زمین...

به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :

...ما نسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.

خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...

...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و

دروغین آذربایجان کجا بودند؟

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

فردوسی بزرگ ،بهتر و بالاتر است.

...دنبال ~~هری پاتر~~ نروید.

پیرفرزانه پارسی ( مولوی همیشه پارسی ) ، بالاتر است،

...~~پائولوکوئیلو~~دیگر چه کاره است؟

براستی ،چرابیگانه ؟ ... هر بار که دانستیم ( و به این دانائی و ارزش دست یافتیم ) که از

بیرونیها ( بیگانه گان ) بیشتر و بهتر داریم، دیگر چه نیازی به آنها ست؟...چرا

ارسطو؟...چراافلاطون و سقراط و ...وچرا کانت و دکارت و اسپینوزا و هگل و نیچه و ژول

ورن و ...و دراین روزگار، تازه پاهائی به نام پائولوکوئیلو وهری پاتر...؟مابالاتر و بسیار بهتر

و زیباتر و پربارتروهمیشه تازه ترازآنهاراداریم.چرادنباله روی ( وگدائی ) مشتی بیگانه...؟

...خود فردوسی بزرگ ، به تنهائی دانشنامه بزرگی بی کران است.آغاز و انجام آن را نشانه ای

نیست.اوبی کران تا بی کران است.همه دانشها و خواسته ها و نایافته ها دراوست.پیربزرگ

پارسی ( مولوی همیشه پارسی ) ،خود، دریای بی کرانی خودخروش است.هرچه دردریای

گهرخیزآنهافروروی، مرواریدهای درخشنده بیشتری روبه رویت می فروزند.

در شاهکار بی همتا و بزرگ و آسمانی شاهنامه ـــ که بیشتر و جلوتر از ما همین بیگانه گان ،

ارزشهای والا و بیمانند آنرا ستوده و ارج والای آن راآسمانی دانسته اند و اگر این نبود ،

هرگز بهترین چاپ این شاهکار بزرگ وبیمانند در مسکوبه انجام نمی رسید و تندیس آسمانی

فردوسی بزرگ رادر میدانهای اروپا برنمی افراشتندــ همه دانشها و آموزه های خداشناسی ،

چرائی و چگونه گی و آغاز و انجام هستی ، انسانشناسی، روانشناسی و روانکاوی رفتار و

هنجار و منش ( اخلاق )، دینشناسی ، تاریخ ، جهان بینی گروهها ( درپهنه هستی شناسی

واندیشه بود ونبود )،زیباشناسی زندگی و مرگ ، نهانگرائی ( عرفان ، که دراوج است )و...به

روشنی ، چون خورشیدهائی در کهکشان کران ناپیدای دانش و اندیشه ، خودفروزندوهرگز

رنگ تیره گی به خود نگرفته و نمی گیرندکه همیشه درخشنده تر از پیشند.

...آن بزرگ ، هرگز اندیشه ای پندارگرا ( موهومی )نداشته است.آن بزرگ ، چنانکه می

نمایاند،راست اندیش ( واقعیت گراست ) و تشنه پدیدارها ورویدادهای بزرگ تاریخ است که می

باید از نو بدانها نگریسته و پرداخته شود.نه در پندارو آرمان .( آنگونه که در همه اندیشه های

اروپائیان بوده وهست و چنانکه روشن است، به ویژه در پندارهای هری پاتر،این گروه به

زبان خود رومانتیک یا پنداری و موهومی می اندیشند و چنان می خواهند که نبوده و نیست.)آن

بزرگ ،براین است که پدیداررابرپایه آنچه که به نمود رسیده است ، بازنمایاند.نه آنچه که می

باید باشد و هنوز نیست.هری پاتر، اندیشه رادر آرزوهای بسته وبجانیاوردنی زندانی کرده

است.دست و پای راست اندیشی رادربند کرده است و کاررابدانجا رسانده است که بمانند

پیشینیان خودچون استفان تسوایک ( در معشوقه ناشناس بر پایه اندیشه های فروید ) وگی

دوموپاسانت (در داستان هورلا ) و ژرار دونروال ( در اورلیا) درآرزوی جهان آرمانی درمانده

است .چنانکه هم اینان رادر این راه فرجامی تلخ بوده است.

چهره های ( قهرمانان )هری پاتر دست نیافتنی ( و پنداری یا موهومی ) هستند.چهره های

بزرگ شاهکار شاهنامه ، همه تاریخی و پدیدار و دست یافتنی اند.

هری پاتر در پندارخود جهانی را می جوید که هنوز پدید نیست و او درآرزو و آرمان آن است و

آیا این آرمان به انجام خواهد رسید و پدید خواهد شد ...؟روشن نیست.چنین است که هری پاتر

، چکیده و فرجام تلخ و زهرآگین اندیشه اروپائیان در همه تاریخ ( ازیونان تاامروز ) است که

درآن هنوز مرز خواسته ها(آرزوها)وجهان پدیدارها رانشانه ای نیست و به اینجا می رسد که

اندیشه ، میان بود و نبود آنچه که می باید پدیدار شود ،در می ماند که چه...؟؟؟!!!...چه خواهد

شد ...؟!...و این اوج خود فریبی و سرگشتگی اندیشه است که اینچنین به خواسته های ناشدنی

خویش دلخوش است و این دلخوشی دروغین و امیدی که هرگز برآورده نخواهدشد، آرزوها را

در برآوردنش ناکام می گذاردو چنین است که بیماری پندارانگاری ( پندارگرائی ) اندیشه

را رنج می دهد و چنانکه پیش از این یاد شد ، آدمی را میانه بود و نبود ( میان آسمان و

زمین ) آویزان می کند.

...دربرابر، شاهکار ارزشمند شاهنامه با همه توان تلاش دارد از تاریخ به آنگونه که

درآئینه پدیدارتابیده است ، آرمان و اندیشه ای بتاباند درخشانتر ازپیش چنانکه چهره های

بزرگش ( قهرمانانش ) هریک از خوب و بد خورشیدهای خودفروز آئینه آسمان آرمان تاریخ

( درآرزوی آنچه که می خواهند ) جون رستم و سیاوش و کیخسرو و... و اهریمنان شب پرست

تیره گی چون اژیدهاک ( ضحاک ) و افراسیاب ... همه آئینه ای ازآموزش و پرورش و پند و

اندرزروزگار و تاریخند که نمودار و پدیدارند و آرمان و آرزوی دسترسی به آنان شدنیست.

...در یک برآورد فراگیر، پایان و چکیده سخن ، اینکه شاهکار ارزشمند و گرانمایه و بزرگ و

زیبای جاودانه شاهنامه خود دانشنامه بزرگ و بی همتائیست از گنجینه پرگوهرخرد و

اندیشه و فرهنگ و دانش و بینش و تا هرچندهرازگاهی از تاریخ بر جای مانده است و گامی

از روزگار در گذار است ، هیچ اندیشه ای به خاک پای گهرخیز شاهکار گهربار شاهنامه

نمی رسد.

بهتراست بدانیم:

در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) ~~آقا~~ می گفتند و به خان

خود ~~خانم~~ .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه

های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده

است،چه بگویم...؟؟؟

بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای ~~خانم~~ ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را

( بجای ~~آقا~~ ) بکار ببریم .

....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم

نرسانیم.

بدترازآن واژه ~~پرچم~~ که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از

دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای

درفش از چنین واژه بی بنیاد وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می

شود، خدامی داند...

...(دراین باره به کارکردهایم دراین پایگاه که در بخش سربرگهای

نوشتارهای پایگاه به نامهای واژه های شوم خانم و آقا و پرچم و...و بانوی بزرگ پارسی از

خانم مغولی بالاتر...است، روی کرده شود).

*******************************************************************

~~پان ترک و پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ، ایران بزرگ ،

...هرکدام سردرآخوربیگانه دشمن دارند...

...پس،مرگی ننگین بر نام وهستی ننگین شان.

همه ام زایشی ازایران است...

mehrafrin — Sun, 23 Aug 2009 09:42:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...{{"درفشٍ "}}( ~~پرچم~~ ،نه) همیشه سرافرازو

آسمانی ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...بهترین سایبان مائی...

درود همیشه ازآسمان و زمین بر

پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان

وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :

فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.

به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :

این باغ ادب که بی کران می روید،

اندیشه سبز پارسی می جوید.

...بانام بلند ونامی فردوسی ــ

...این باغ چنانکه هست خوش می روید.

...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

********************************************************

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و

دروغین آذربایجان کجا بودند؟

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

با درود و خوشامدگوئی به همه خوانندگان ارجمند و بافرهنگ.

به آگاهی می رساند همه سروده ها و نوشته ها و کارکردهای این پایگاه از

فرزندی ازاین آب و خاک آزاده و مرد پرور به نام حسن توکلی رودسری ــ

کارشناس زبان وادبیات ارزشمند پارسی ــ می باشد که بانام سرایشگری

( شاعری ) زادمهر مهر آفرین بیشتر از پانزده سال است که همچنان و پرتوان

می سراید و می نویسد.

...کارکردهای این پایگاه در دست چاپ می باشد.از اینرو برداشت هر گونه

ازسروده ها وکارکردهای آن در دیگر پایگاههاو تارنماها ( وبلاگها ) و یا درهفته

نامه ها و...بانام و یادنویسنده اش ( یاد ونام سراینده ونویسنده این پایگاه )

ایرادی ندارد.

****************************************************************

شناسه مادری و پدری من:

همه ام زایشی ازایرانست...

سروده ای از زادمهرپارسی (حسن توکلی رودسری)

...در دوستی ایران بزرگ پارسی

گونه سروده:چامه(قصیده)کوتاه

بن مایه(بنیاد)و زیرساز(هدف)سروده:درستایش و ستوده گی

...درمایه میهنی

...دراین سروده برخی از پاره ها(ابیات)رانیاورده ام و نام سرایشگری

(تخلص)خویش رادرپایان آن ـــ که پاره(بیت)پایانی باشدــیاد نکرده ام

تا دسته ای درپندارپوچ دزدیدن آن نیفتند و به نام خود نزنند(چنانکه

پیش ازاین ازسوی برخی چنین پیش آمده است)

...دراین سروده،واژه شومی بیگانه پیدا نمی شود.(چنانکه شناسه (بجای مشخصه تازی)همه

سروده ها و نوشته هایم چنین بوده و هست)

تاج زرّین سَرَم ایرانست.

گوهروگنج زَرَم ایرانست.

جای جایش زهنرمی خیزد.

شاهکارهنرم ایرانست.

تافراسوی کران پروازـــ

بهترین بال و پرم ایرانست.

گنجش ازمهرپدرمی تابد.

گنج مهرپدرم ایرانست.

تابهشتی که فراخوان خداست،

بهترین رهگذرم ایرانست.

بهترین بخشش گنجینه زرــ

ارمغان گهرم ایرانست.

همه ام زایشی ازایرانست.

دل و جان و جگرم ایرانست.

...سرفرازم که چنین ناز و بلندــ

تاج زرّین سَرَم ایرانست.

واژه ننگین و بیابانی جانورپرستی پرچم را که تفاله بدبوی

مرده ریگی از دشمنان جان و ناموس ماست ، هرگزبکارنبریم.

درفش ارزشمند پارسی ، بسی از پرچم ننگین جانورپرستان بیابان و

خاک ، بهتر و بالاتر است.

همچنانکه بانوی ارزشمند پارسی از خانم مغولی و

سروریاگرامی یا بزرگوار پارسی از آقای مغولی بالاتر و

بهترند...

..در آرزوی اینکه این انگلهای به ناراست جاگرفته درمیزبان زبان و

فرهنگ خودی هرچه زودتر گور خودرا گم کنند...

...دراین باره به کارهای من دراین پایگاه به این نشانیها:

بانوی بزرگ پارسی ازخانم مغولی بالاتر است و

واژه های شوم خانم و آقا و پرچم و ستم برزبان و ادبیات ارزشمند

پارسی که دربخش بایگانی(آرشیو)نوشته های این پایگاه

می باشد،روی کرده شود.

*************************************************

~~پان ترک~~ و ~~پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ،

ایران بزرگم را چنین می بینم :

عراق،پاره جدانشدنی ایران بزرگ پارسی

mehrafrin — Fri, 21 Aug 2009 04:34:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...{{"درفشٍ "}}( ~~پرچم~~ ،نه) همیشه سرافرازو

آسمانی ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...بهترین سایبان مائی...

درود همیشه ازآسمان و زمین بر

پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان

وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :

فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.

به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :

این باغ ادب که بی کران می روید،

اندیشه سبز پارسی می جوید.

...بانام بلند ونامی فردوسی ــ

...این باغ چنانکه هست خوش می روید.

...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

********************************************************

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و

دروغین آذربایجان کجا بودند؟

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

با درود و خوشامدگوئی دگرباربه همه خوانندگان ارجمند و بافرهنگ.

به آگاهی می رساند همه سروده ها و نوشته ها و کارکردهای این پایگاه از

فرزندی ازاین آب و خاک آزاده و مرد پرور به نام حسن توکلی رودسری ــ

کارشناس زبان وادبیات ارزشمند پارسی ــ می باشد که بانام سرایشگری

( شاعری ) زادمهر مهر آفرین بیشتر از پانزده سال است که همچنان و پرتوان

می سراید و می نویسد.

...کارکردهای این پایگاه در دست چاپ می باشد.از اینرو برداشت هر گونه

ازسروده ها وکارکردهای آن در دیگر پایگاههاو تارنماها ( وبلاگها ) و یا درهفته

نامه ها و...بانام و یادنویسنده اش ( یاد ونام سراینده ونویسنده این پایگاه )

ایرادی ندارد.

****************************************************************

کشور(؟!)من درآوردی عِراق ، پاره جدانشدنی ایران بزرگ پارسی...

...عِراق ، دل ایرانشهر است...

( حمدالله مستوفی ،تاریخنگار بزرگ سده ۸

ایرانی در نزهة القلوب ،برگ ۲۸ و ۴۳ )

عِراق ، واژه ای پارسی است.

سرزمینی که امروزه بانام عِراق می شناسیم ، بدین نام و آوازه ، پیشینه ای در

تاریخ نداشته است و همیشه پاره ای جدانشدنی ازخاک ایران بزرگ بوده

است.این کشور بدین نام و شناسه و مرزهای پیرامونی ازروزگاری که ترکان

چینی سلجوقی به مرزهای ایران دست درازی کردند و گستره ای از مرزهای

آنسوی رودهای سیحون و جیحون ( که تازیان ( عربها ) بدان ماوراء

النهرگفتند) تا کرانه های دریای مدیترانه )را به خود وابسته نمودند،دارای چنین

نام ونشان من درآوردی شد.و پیش از این روزگار که سده ۶پیغمبری (هجری

اسلامی ) باشد، ازآن به نام سرزمین اسلام ( خلافت اسلامی ) یادمی کردند که

دارای شهرهای انگشت شماروناچیزایرانساخته ای چون بغداد و بصره و

انباروکوفه وکربلاونجف بوده و هرگز به نام یک سرزمین ( کشور ) خودپایه

(مستقل ) و بزرگی تازی ( عربی ) درشمارنبوده است.می بینید که نام بسیاری

ازشهرهای بزرگ آن ( همچون بغداد و انبار ) ریشه ای پارسی دارند و نام

دورود بزرگی که از میان بغداد و کناره های خاوری ( شرقی ) آن ( دجله و

فرات ) می گذرد و به ایران بزرگ می رسد و رودهای اروند وکارون وکرخه و

شوشتر راپدیده آورده و به دریای همیشه پارس ( خلیج همیشه پارسی )می

پیوندد،برآمده ازریشه واژه های پارسی ایرانی تیگره ( بجای دجله ) و پرآب

(فرات)می باشند.

پیش ازتاریخ ، سومریان از گروههای برجای مانده ازآریائیان کهن ایرانی( از

کرانه های دریای همیشه مازندران ایران ) نخستین نژادبرتر و بافرهنگی بودند

که در کناره رودهای تیگره ( دجله ) و پرآب ( فرات )روزگارمی

گذراندند .همانان که به گروههای سامی نژاد پس ازخود ( بابلیها و آکدیها

وآشوریها و کلدانیها و آرامیها وسریانیها و عبرانیها و عربها ) بیشترین بازده

فرهنگ و دانش و پیشرفت ( تمدن ) بوده اند .به روزگاری که بابل دراوج بود و

کوروش بزرگ هخامنشی به روزگار پادشاهی نبوکدنضر دوم دل ایرانشهر

بزرگ پارسی راازنو ( پس از نابودی سومریان کهن ) به جگرمیهن بزرگ

پارسی پیوند زد.ازآن پس ، همه عِراق من درآوردی امروزی ، ایران بزرگ

پارسی شد ودیگر نشانی از تازیان (سامی تباران) برجای نبود.

درروزگاران دیگر ، اسکندر که جهانی رابه آتش خودسوزاند درروزگار داریوش

سوم هخامنشی( درنوشته های اسلامی ، دارای اصغر)این جگرگوشه همیشه

سرزمین پارس را به گستره خودافزودو پس ازاو سلوکیان (جانشینان او )

بر این گستره فرمانروائی داشتند و همچنان آن رادررسته سرزمین بزرگ پارس

می دانستند.تا درروزگار ساسانیان که به آنجا سورستان گفتند.چون شاهراه

بازرگانی گروههای بازرگان ( تاجر)سریانی ( سوریه امروزی )بوده است.هرچند

عِراق من درآوردی امروز رادرآن روزگار به نام سورستان می شناختند ،

بااینهمه درپادشاهی ساسانیان و دررسته استانهای ( ساتراپهای ) آنروز پارسی

درشمار بوده است.(...وچنانکه در تاریخ آمده است،پادشاهان ( ملوک ) حیره

( درکوفه ) همه دست نشانده شاهان ساسانی بودند و به ایران بزرگ ، باژوساو

(باج وخراج) می پرداختند).

پس از آمدن دین یکتاپرستی اسلام ، این سرزمین که پیش ازآن ، همه ایران

بزرگ پارسی بود،ازآنرو که درهمسایگی ایران بزرگ پیشرفته بود و می

توانست بیشترین بهره برداری را از ابزارهای پیشرفت و دانش ایرانیان بدست

آورد( چنانکه چنین نیزکرد)،شاهرگ زنده گی و فرمانروائی شناخته شد .چنانکه

روزگاری کوفه و سپس انبار و بغداد به پایتختی اسلام برگزیده شدند و تا نیمه

دوم سده ۷ پیغمبری ( که هولاکو باراهنمائی خواجه نصیر طوسی به بغداد

تاخت و پیشوای (خلیفه ) عباسی المستعصم بالله را به پادافره ( مجازات )

یاسای چنگیز به دوزخ فرستاد ) همچنان به نام سرزمین اسلام ( خلافت

اسلامی ) شناخته می شد.

ترکان چینی سلجوقی در میانه سده های۵ و ۶ به ایران و همسایگان آن تاختند

وازآنجا که درگروهها و دسته های پراکنده ای جداازهم استانها و سرزمینهای

جداگانه ای از سرزمین بزرگ پارس رادردست زور و سردمداری خودگرفتند

( پادشاهیهای خودگردان یاملوک الطوایفی یا شیوه سردمداری ممالیک)،برای

جداسازی مرزهای خود از هم ( که همیشه باهم برسر خاک و زمین وزن و شکم

درگیر بودند چون به چیزی بیشتر ازاین نمی اندیشیدند )به سرزمینهای زیر زور

و سردمداری خود نامی جداگانه می دادند.چنانکه به سلجوقیانی که در آن سوی

ایران بزرگ و آن سوتر رودهای تیگره ( دجله ) و پرآب ( فرات ) بودند، عِراق

عرب وبه گروههای دیگری از اینان که در همدان و کردستان فرمانروائی

داشتند، عِراق عجم گفتند تاباهم آمیخته ( یکی )نشوند.اینان ازسوی دستگاه زور

و پادشاهی عباسی بغداد به نام پادشاهان دوعِراق ( سلطان العِراقین ) شناخته می

شده اند.

...درروزگاران دیگراندک اندک ، عِراق عجم به همه سرزمینهای پارسی از

تهران و ری و...بکاررفت و عِراق برآمده ازریشه واژه گانی پارسی است که به

سرزمین میان دورود گفته می شود.این واژه ازریشه ایراک پارسی بوده(برابری

شود با واژه انگلیسی آن :Iraq:ایراک)که درواژه گان ایران پارسی چون اراک

و ارگ خود رانمایانده است و چون به سرزمین میان ( مرکز ) دورود

گفته می شده اندک اندک گونه کاربرد و رسانائی ( معنائی ) خود را برگردانده و

به هر چه که در میان ( مرکز ) باشد، کاربرد پیدا کرده و چنین شد که ارگ به چم

( معنای ) میان ( مرکز ) درآمد و ارگ بم راازآن رو چنین گفتند که دژی

کوچک ( شهر کهن بم ) در میان دژی بزرگ که همان ارگ باشد،برپاشده است.

خواب آلوده گی شاهان خودسرصفوی ( که هرچه ازواپس زده گی و بدبختی

ایرانی بوده بیشترازدست همین ترکهای صفوی بود وریشه واپس زده گی

( عقب افتاده گی ) دانش و فرهنگ ایرانی ازهمین دودمان بوده است)و زیرکی

شاهان ستمکار عثمانی چنان شدکه عثمانیها گوشه های بزرگی ازجگرگوشه

ایران بزرگ پارسی راازآن خودکنند وچنین شد که این بخش از سرزمین

پهناورایران بزرگ با نام من درآوردی ( ودروغین ) عِراق ــ همان که پیش

ازآن همه ازآن ایران بود ــ دررسته سرزمینهای ترکهای عثمانی شود .اینها به

این اندازه هم بسنده نکردند و بادست درازی به بخشهائی از استان همیشه

پارسی خوزستان ایران (آنسوی اروند وکرخه وکارون) گوشه هائی ازاین

استان پهناوررابه جهانشاهی(امپراتوری)خودافزودند ونام پارسی هریک از شهرهای

آن را به تازی برگرداندند و چنین شد که به خرمشهر همیشه خرمشهر پارسی،محمره گفتند

و آبادان راعبادان نامیدند و سوسنگرد راخفاجیه و...واین روزگارتاریک و ناراست

همچنان بدینگونه بود تااینکه جهانشاهی(امپراتوری)عثمانیهافروپاشید و روباه

پیرانگلیس که درآن روزگارباخواب آلوده گی مردم سرزمینهای دیگربرهمه جهان

آن روز سری بود،ازاین فروپاشی بهره جوئی کرد وکشورهای من درآوردی و

خودساخته ترکهای عثمانی رادرمرزهای بسته ای جاسازی کرد و آن بخشی

ازخوزستان را که در دست زورعثمانیهابود، به همان نام به گماشته خود به نام

شیخ خزعل داد وبندرخرمشهرراپهنه تاخت و تازخود نمودوتامی توانست ازاین

شاهرگ بازرگانی بهره برداری کرد.

...درروزگاران دیگر( روزگاران نوین ونزدیک به ما) که ننگ پادشاهی دودمان

ننگین قاجاری به پسماندآب(فاضلاب)روزگارریخته شد،با خودپایگی (استقلال)

ایران به نام یک سرزمین جدای ازبیگانه ( وهمیشه بزرگ )بازیگردانان

وبازیچه های دشمن کوردل بیگانه به کنارریخته شدند و شناسه ایران بزرگ در

سازمان هماوندان (هم اندیشان)جهانی(ملل متحد) با استان همیشه بزرگ پارسی

خوزستان شناخته شد و این سازمان به پشتوانه گواهیها (اسناد)برجای مانده

ازهزاره های پیش ازتاریخ ،این استان همیشه زرخیزرا(همچون دریای ( خلیج )

همیشه پارس)ازآن ایران بزرگ پارسی دانست وبااینهمه پس از خونریزیهائی

که در عِراقی که پس از فروپاشی جهانشاهی(امپراتوری)عثمانی به راهنمائی

( ودستور وترفند)انگلیس بدین نام درجهان آوازه پیداکرد( وازایران بزرگ

پارسی جداشد)،ازسوی مشتی بهره جوی دست نشانده انگلیس راه افتادو عِراق

امروزی راپدیدآورد،هم اینانی که دست نشانده دشمن کور بودند،چشم گدائی و

زور به این استان زرخیزدوختندو باآنکه سرزمین شان،همیشه زیرفرمانروائی

ایران بزرگ پارسی بود، دراوج گستاخی و دریده گی و پرده دری ، استان

همیشه ایرانی پارسی خوزستان راازآن خود می پنداشتند و چنین بود که باپیمان

۱۹۷۵وباپشتوانه گواهیها(اسناد) هزاره های پیش ازتاریخ دربایگانی (آرشیو)

سازمان هماوندان جهانی(ملل متحد) سرانجام،از دوزبازیهای خوددست کشیدند تا

در ۳۱شهریور۱۳۵۹که نامردستمکار وبی مایه ای چون ~~صدام~~ بابهره جوئی

( فرصت طلبی) از آنچه که درایران بزرگ پیش آمده بود(خیزش(بجای واژه

انقلاب) ۱۳۵۷) و با پشتوانه بیگانگان بهره جو( فرصت طلب)به بهانه هائی

چنین بی پایه خوزستان ستمدیده همیشه ایرانی را آماج تیرستم و نامردی خود و

هم اندیشان نامردش نمود و سرانجام،با یک تودهنی بزرگ و سنگین

گورخودراازاین خاک آسمانی به چاه تاریک سرشکستگی وسرافکنده گی برای

همیشه گم کرد و...

...وخوزستان بزرگ همیشه ایرانی پارسی (درنوشته های پیش ازتاریخ ،

سوزیانا به یونانی وشوش به پارسی(پایتخت داریوش بزرگ هخامنشی) و

خوزستان امروزی)، همیشه ایران بزرگ پارسی بوده و هست وخواهدبود...

...همچنانکه کشورمن درآوردی عِراق نیزروزگاران دیری پیش ازهزاره های

تاریخ ازآن ایران بزرگ پارسی بوده است...

...بیائید گذشته روزگاران مان را ازنوبخوانیم ...

...تا به اوج سرافرازیهامان بیش از پیش بنازیم.

~~***************************~~

یاد آوری:

آنها که می خواهند سروده های مرا در تارکده های شان بی

نام من بنویسند ( ...وبه زبانی بهتر ، به نام خود بزنند و

بدزدند)، پیش از هر چیز بدانند آنچه که از سروده هایم در

این پایگاه ( ...و برخی جاهای دیگر ) می آورم ، تنها پاره

هائی ( بیتهائی ) اندک ( نیمه پایان و ناتمام و ناقص )از

هریک از هرآنچه که سروده ام می باشد و به زبانی

روشنتر : همه سروده هائی که در اینجا می آورم ، گزیده

هائیست از پاره هایی ( بیتهایی )از سروده های من ( ...و نه

همه ی آنها ) و بالاتر و گویاتر از آن اینکه چنانکه می بینید

من نام سرایشگری ( تخلص شاعری ) خویش را _ که در

پایان همه و هریک از سروده هایم می آید _ دراینجا نمی

آورم تا پس از چاپ و آوازه ی همه گیر آنها آب گداخته ای

باشد بر یخ دروغ و نیرنگبازی پوچ و شوم شان.

...تاکنون پس از دهها سال در کار سرایشگری ( شاعری )

هزاران پاره ( بیت ) سروده ام ( جدا از سه هزار پاره

( بیتی ) که پاره کرده ام ) که در دو بخش ( کتاب ) سروده

های گوناگون ( چامه ها و جاودانه ها و... ) و سرایشهای

میهنی (درباره ایران بزرگ و نازنین ) جدا از هم سازمان

( تنظیم ) یافته اند.

******************************

بهتراست بدانیم:

در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) ~~آقا~~ می گفتند و به خان

خود ~~خانم~~ .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین

واژه های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز

کرده است،چه بگویم...؟؟؟

بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای ~~خانم~~ ) و

سرور یا گرامی یا بزرگوار را ( بجای ~~آقا~~ )  بکار ببریم .

....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم

نرسانیم.

بدترازآن واژه ~~پرچم~~ که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از

دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای

درفش از چنین واژه بی بنیاد وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می

شود، خدامی داند...

   ...(دراین باره به نوشته ام دراین پایگاه که در بخش سربرگهای

نوشتارهای پایگاه به نام بانوی بزرگ پارسی از خانم مغولی

بالاتر...است، روی کرده شود).

************************************************************

  ~~پان ترک~~ و ~~پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ،

ایران بزرگم را چنین می بینم :

شاهنامه فردوسی بزرگ،بالاتراست.افسانه جومونگ چیست؟

mehrafrin — Sat, 15 Aug 2009 12:13:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...{{"درفشٍ "}}( ~~پرچم~~ ،نه) همیشه سرافرازو

آسمانی ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...در دست مائی...

درود همیشه ازآسمان و زمین بر

پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان

وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :

فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.

به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :

...ما نسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.

خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...

...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و دروغین آذربایجان کجا بودند

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

بافته های سرتاسر دروغ و سرکاری افسانه جومونگ

...مردمی که از خود تاریخ ندارند،دست به دامان افسانه می شوند...

...آری،چنین است آنکه ازخود هیچ ندارد،در پندارخویش بافته های دروغ می سازد تابدینگونه

در پندار و آرمان آنچه که را که نداشته و نمی تواند بدان دسترسی یابد،

چنین زبونانه فرافکنی کند.

تا پیش ازسال ۱۳۵۷ چرندیاتی چون زورو و تارزان و سیندرلا ومرد شش میلیون دلاری

وفلان فرشته (ملکه)(نا)زیبائی بیگانه و...به خورد مردم بزرگ و بی همتای بافرهنگ ایران

بزرگ ما داده می شد و هم اینک سالهاست که بازیچه های بی پایه ای چون اوشین و لینچان و

شینگن و ...و اکنون بافته سراسردروغ بی پایه ای چون جومونگ(جومانگ)به میدان آمده تا

هرچه بیشتر گروهی را چشم بسته و ندانسته بفریبد.

در تاریخ کشور کره هرگزروزگاری به نام زنجیره جهانشاهان(امپراتوران)جومونگ نمودی

نداشته است و جومونگ نامی من درآوردی و خود بافته وخودساخته است ازآنچه که هرگز

درجائی نمود نداشته و چنین است که همانگونه که ازنام این داستان بی پایه و خود ساخته برمی

آید،افسانه دروغینی بیش نیست.این داستان،بازگویه ای از تاریخ بزرگ ایران باستان

بزرگ پارسی مان درروزگار مهرداددوم اشکانی بوده است.کره جنوبی چون ازخود هیچ

ندارد،تاریخ سراسرسرافرازی مردمی فرهنگمند تاریخسازرابا افزودنیهائی به نام خود زده است.

...بدبختی این نیست که پدیده دروغین وبی پایه و خودبافته ای به نام جومونگ دررسانه

دیداری(تلوزیون)به اوج رفته و به گونه بازی و سرگرمی فراگیربیننده گان درآمده است.

(کاراین رسانه همیشه چنین بوده است که سرگرم کند و...)

...درد بیشتر این است که گروهی نادان به بافته های دروغین دل ،خوش کرده و برای خود

نمونه و الگوپنداشته اندوهمچون بافته های بی پایه پیش ازاین (پدیده همه گیر رسانه ای)چون

اوشین و... ازگوهربی همتای ایرانی خویش بیرون آمده و بجای کاوه بزرگ دلیر و فریدون بی

همتای دلاوروآسمانی و بانو فرانک بزرگ و رستم بی همتای بزرگ تهمتن وسهراب

تکاورومرد و اسفندیار دلاور وبهمن بزرگ نیکمنش و نیک اندیش ونیک کردارو

توس نام آورپهلوان و گیوسپهسالاروسیاوش دلیر و فرود پاک بی باک و کیخسرو آسمانی و

مرد و بیژن پاکبازوبانوگردآفریددلیر و بانو گشسب سواردلاور(دختررستم) و زربانوی دلیر

(دختررستم) وبانوتهمینه پاکدامن(همسررستم بزرگ ما)وبانوفرنگیس پاکدل وارجمند و بزرگ

(مادرکیخسرو)وبانوهمای نیک اندیش و بانو آرتمیس ،آن فرمانده دلاوروسورنای بزرگ و

آریوبرزن دلاوروجلال الدین خوارزمشاه ونجم الدین کبری و...(اینهمه ازالگوهای بی همتای

ارزشمند و آسمانی ووالائی که در همین جنگ نابرابرهشت ساله مشتی نامرد دست ازپادرازتر

تازی (صدام و صدامکهای نامرد و اهریمن نژاد)دراین سرزمین بزرگ مردپرور و دلاوردراوج

والائی و نموداریست).در مرداب بیگانه فروافتاده اند که ازخود هیچ ندارد...

...همه ارزشهای بی همتای آسمانی والادرشاهکارهمیشه آسمانی و

ارزشمند شاهنامه فردوسی بزرگ است.

...چراخودفروشی به بیگانه ای که خود می داند که ازخود هیچ ندارد...

...گوهرارزشمند اندیشه و فرهنگ و ادب و هنر و تاریخ آسمانی ووالای خویش را از نو

دریابیم که همه درشاهکاربی همتای آسمانی شاهنامه فردوسی بزرگ ،

ارزشمند تر و فروزانتر و درخشانتر ازگوهروآفتاب ،برای همیشه روزگار،خودفروز بوده و

هست و خواهد بود...

...وچنین است که من می سرایم:

ای گوهرپارسی تو ازخورشیدی.

ازپشت و نژاد گوهری جاویدی.

دررشته زرچه بی کران می تابی!

ارزنده ترین دانه مرواریدی.

...ای گوهر پارسی تو ازخورشیدی...

مرزبانان زبان همیشه ارزنده و بیداروجاوید پارسی !

بیایید واژه های بیگانه ای چون ~~خانم~~ و ~~آقا~~ و ~~پرچم~~ را ــ که بازمانده و تفاله شوم

بیگانه دشمن کورند ــ از گستره همیشه سبز و بهاری زبان پارسی بزداییم.

واژه های ~~خانم و آقا~~ بازمانده تفاله شوم بیابانگردان مغول وواژه ~~شوم پرچم~~ :بازمانده

وتفاله شوم ~~ترکان مغولی غز~~ می باشند.

... بجای آنهاواژه های بسیار زیباتر و سره پارسی بانو( به جای ~~خانم~~ ) و واژه زیبای

سرور یا گرامی یا بزرگوارراجایگزین واژه ~~شوم آقا~~ نماییم و بجای ~~پرچم~~ ،

واژه زیبای درفش رابکارببریم.

**********************************************************************

~~پان ترک~~ و ~~پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ،

ایران بزرگم را چنین می بینم :

جمهوری من درآوردی آذربایجان؟یا...؟

mehrafrin — Tue, 11 Aug 2009 11:24:18 GMT

بانام خداوند مهر آفرین...

به نام نامی مهرایران بزرگ...

...{{"درفشٍ "}}( ~~پرچم~~ ،نه) همیشه سرافرازو

آسمانی ایران بزرگ !

...برای همیشه برافراشته ای...

...در دست مائی...

درود همیشه ازآسمان و زمین بر

پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان

وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :

فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.

به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :

...ما نسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.

خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...

...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )

ایران بزرگ !:همچنان برپائی...

...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و دروغین آذربایجان کجا بودند

... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...

... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...

...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...

جمهوری من درآوردی آذربایجان (؟!)یا آران ایران بزرگ ؟

...آران یا ایران فراارس یا ایران بالائی ( شمالی ) ، بخشهای گسترده ی بزرگی

از ایران بزرگ ما که هم اینک بانام من درآوردی جمهوری آذربایجان (؟!)

شناخته می شود.واین به بازیهای سیاسی پادشاهان مغولی قاجار برمی گردد و

چه زیبا و ساده بازیچه های بچه گانه ای چون شکستعلی شاه قاجار ( ونه

فتحعلی شاه که او هرگز فتحعلی ...نبود) باابزاربچه بازی روسیه ناتوان آن

روزگار به بازی گرفته شدند و دربازی بی پایه پیمانهای کوچک و بی ارزش

وساده ای چون ناگلستان و ترکمانچای ، به این ساده گی میهن بزرگ رابه

بیگانه فرومایه و پست فروختند.

...وآران بزرگ ما شد آذربایجان شوروی (آن روزگار ).

...تفو بر توای چرخ گردون تفو...

زیبا اینکه واژه اران نام دیگری برآمده ازریشه واژه پارسی ایران بوده و زبان

ارزشمند پارسی همچنان در نامهای شهرها و جاهای این آذربایجان من درآوردی

رستاخیز به پا کرده و بخش دیگری از آن که بانام من درآوردی جمهوری

نخجوان شناخته می شود، همه به نامهای ارزشمند ایرانی پارسی آراسته است

و از نمونه های آشکار آن واژه ایروان که گونه دیگری از نام ایران می باشد و

زیباتر اینکه همه مردم آن بازبان شیرین و گرانمایه و ارزشمند پارسی آشنا

و این زبان رابهترو آسانتر اززبان ترکی می شناسند و باآن باهم گفت و

گو می کنند.همچنان در گرجستان ایران بزرگ هم چنین است.چنانکه می دانیم

پایتخت گرجستان ، شهر تفلیس در گذشته های دور از شهرها( استانهای )

بزرگ و شناسا( مشهور ) ایران بزرگ کهن بوده است و این نام برگرفته از

آمیزه واژه گانی پارسی تف ( گرم ) و لیس ( یا لوس در چالوس ،پسوند جا ) به

چم ( معنای ) جای گرم می باشد.در گرجستان ، زبان ارزشمند پارسی ، زبانی

روزانه و شناخته شده و همیشه گیست...

...ونه اینکه سرزمین بزرگ پارسی ائی که امروزه جمهوری قزاقستان خوانده

می شود، نامی زیباتر از واژه پارسی آستانه رابه پایتختی خود برنگزید؟...و

گستره سرزمینهائی چون قفقاز و... که به گواه تاریخ و زبان و فرهنگ ،همه

استانهای بزرگ پارس و خاک گهرخیز ایران بزرگ بوده و هستند.

...اینها نشانگر چیستند...؟...مرواریدهائی درخشانتر از آفتاب که در ژرفای بی

کران تاریخ سرافرازی ما خودفروزند...باشد که شناگر تشنه خسته گی ناپذیراین

ژرفای بی کران ...باشیم...

...هربار که برادران و خواهران هم میهن خوب گرجی و آرانی و ایروانی و

تاشکندی ( که هم اینک ازبکستان خوانده می شود )و بخارائی و سمرقندی

( امروز تاجیکستان ) و هراتی و کابلی ...( افغانستان ) و میهنی و عشق آبادی

( ترکمنستان ) و...را می بینم،تنها خدا می داند که چه باران خون از دیده ام

روان نمی سازم ...مگر نه اینکه با هم هم میهنیم؟ مگر نه اینکه دریک سرزمین

بزرگ بودیم؟ برادر وخواهر هم بودیم؟مگر نه اینکه همه ایرانی بزرگ پارسی

بوده ( و هستیم)؟...پس ، چه شد...؟اینهمه جدائی مرزهای من درآوردی...نه

اینها نمی تواند ماراازهم جدا کند...برادر و خواهر ارزشمند گرجی و تاجیکی و

آرانی و ایروانی...من!، ما همه ایرانی بزرگ پارسی بوده و هستیم و اگر این

نبود ، هرگز زبان پارسی را باآن شیرینی و زیبائی نمی دانستی.چنین است که :

گلوی تشنه فریادی ما را به خود می خواند:

...آهای ...منم ایران بزرگ پارسی ...

...و شما همه ایرانی بزرگ پارسی هستید...

و این بازیچه های زور سیاسی و بازی مرزهای من درآوردی ،

نمی تواند پیوند پاک و آسمانی همیشه شما را زیرسایبان آسمان بلند و سایه افکن پارسی

از هم بگسلد.

مرزبانان زبان همیشه ارزنده و بیداروجاوید پارسی !

بیایید واژه های بیگانه ای چون ~~خانم~~ و ~~آقا~~ و ~~پرچم~~ را ــ که بازمانده و تفاله شوم

بیگانه دشمن کورند ــ از گستره همیشه سبز و بهاری زبان پارسی بزداییم.

واژه های ~~خانم و آقا~~ بازمانده تفاله شوم بیابانگردان مغول وواژه ~~شوم پرچم~~ :بازمانده

وتفاله شوم ~~ترکان مغولی غز~~ می باشند.

... بجای آنهاواژه های بسیار زیباتر و سره پارسی بانو( به جای ~~خانم~~ ) و واژه زیبای

سرور یا گرامی یا بزرگوارراجایگزین واژه ~~شوم آقا~~ نماییم و بجای ~~پرچم~~ ،

واژه زیبای درفش رابکارببریم.

**********************************************************************

~~پان ترک~~ و ~~پان عرب~~ و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به

میهن بزرگ ،

ایران بزرگم را چنین می بینم :