بانام خداوند مهرآفرین...
به نام نامی مهر...
فردوسی بزرگ !:
درود بر تو همیشه ازآسمان و زمین...
به پیشگاه بلند و آسمانی فردوسی بزرگ:
ازریشه ی شاهنامه ات می روئیم.
بایاد تو جاودانگی می بوئیم.
درسایه ی اوج تو بلندیم و چه خوش ــ
تااوج، بلند و بی کران می روئیم.
... ما نسل آفتابیم. فرزند شاهنامه.
خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...
سروده از: زادمهر:حسن توکلی رودسری
ایران بزرگ !:همچنان برپائی...
آذرآبادگان ( آذربایجان ) بزرگ : ایران بزرگ است.
سرزمین پهناوری که امروزه آذربایجان می شناسیم و از جمهوری ( خودساخته ومن درآوردی که روزگاری
بلند همه ایران بزرگ بوده و هست ) آذربایجان و نخجوان و بخشهائی از ایران نازنین ما پدید آمده است ،
درروزگاران نخست آذرآبادگان می گفته اند.زرتشت از همین خاک برخاسته است.چنانکه در سی سالگی در
کوه سبلان به پیغمبری رسید و پس از آنکه نتوانست درآن سامان پیروانی گرد آورد ، به سوی بلخ رفت تا
پادشاه گشتاسب و مردمش رابه سوی نیکی و راستی رهنمون نماید.این سرزمین همیشه درتاریخ ازآن
ایران بزرگ بوده و پیش از اشو زرتشت پایگاه نبرد خوبی و بدی بوده است.چنانکه در کناره دریای چیچست
( اورمیه ) افراسیاب به دست کیخسرو ( به کین خواهی سیاوش ) کشته می شود و هم او بود که پرستشگاه
بت پرستان رادرهمانجا ( درشاهنامه : دژ بهمن ) نابود ساخت.آذرآبادگان را درواژه به چم ( معنای )
نگهدارنده آتش گفته اند که این خود نموداری از اززبان و فرهنگ ایرانیان ( پارسیان ) بزرگ باستان می
باشد.به این گزارش که آتروپات مانسار سپندان یا آذربد موبد وزیری به روزگار شاهپور دوم و گزارشگر
( شارح و مفسر ) اوستا بوده که نامش به چم ( معنای ) پسر قانون آسمانی ( پاک و مقدس ) آتش پناه
می باشد.این نام درتاریخ به گونه های دیگری هم بر گردانده شده است. مانند
آذر،آذرآباد،آذرآبادگان،آذربادگان،آذرباذگان،آذربایگان،آذربیجان،اَذرَبیجان ... و آذربایجان کنونی...
... و این سرزمین بزرگ و پهناور هرچه بوده جگرگوشه همیشه جدانشدنی ایران بزرگ و
بهشت بزرگ و ارزشمند و همیشه زیبای پارسی بوده وهست و خواهد بود...
... در شاهکار همیشه جاودانه و ارزشمند شاهنامه ،آذربایجان بارها به سرزمین آزادگان ( همان که درباره
ایران و ایرانی بکار برده است ) نامبردار است.
...بخوانیم ازاین شاهکار بزرگ و ارزشمند ( شاهنامه ) دراین باره :
به یک ماه درآذرآبادگان _
ببودند شاهان و آزادگان.
...سیم بهره بودآذرآبادگان.
_ که بخشش نهادندآزادگان.
...بیامدسوی آذرآبادگان.
_ خود و نامداران وآزادگان.
