فردوسی بزرگ !:
درود بر تو همیشه ازآسمان و زمین...
ایران بزرگ من !:
تو همچنان بزرگی...
با درود و خوش آمد گویی به
ارجمندان و بزرگواران بافرهنگ خواننده.
به آگاهی می رساند : همه سروده ها و نوشته های این پایگاه از
فرزندی از این آب و خاک بزرگ و آزاده و مردپروربه نام
حسن توکلی رودسری ــ کارشناس زبان و ادبیات ارزشمند پارسی ــ
بوده که بانام سرایشگری ( شاعری ) زادمهر مهر آفرین
بیشتر از ۱۵ سال است که می سراید و می نویسد.
برداشت هرگونه از سروده ها و نوشته ها وچهره ها ( تصاویر )
وکارهای این پایگاه دردیگر پایگاههای اینترنتی و یا درنشریه هاو...
با نام سراینده ( شاعرش ) ( ذکرمنبع ازاین پایگاه اینترنتی )
ایرادی ندارد.
.jpg)
بهار بر همه ایران و ایرانیان بزرگ ، خجسته ...
بهار،سرافرازترین و والاترین فرهنگ ایرانی...
...آنکه می نمایاند ایران و ایرانی
همیشه سبز و شکوهمند و سربرافراخته است ...
... آنکه در هیچ جای جهان
چنین اندیشه و فرهنگ و آیین والایی نبوده است.
... و آری ،
این اندیشه بزرگ می نمایاند که ایران بزرگ و ایرانی سربرافراخته و
سرافراز و سر بلند همیشه بهاری و سبز و تناور و سربرافراخته
تااوج بی نشان است و تشنه تر از سرو سبز تناور ،
سر به اوج می فرازاند...
... و آری ، ایران بزرگ
خود همیشه سبز و بهار و همه هستی اش سبز و بهارست...
... و چنین است که من سروده ام :
از ریشه تو سبزم. می رویم و بهارم.
ای رویشم دوباره من ریشه از تو دارم.
برخاک تشنه من می باری و بهاری.
من تشنه تو خاکی بی تاب یک بهارم.
هرفصل در زمینم بویی ز رویش تست.
بی بوی مستت ای گل من فصل بی قرارم.
سرو تو همچنان سبز می روید و بهاریست.
درسایه بهارت هرگز خزان ندارم.
ای همچنان تناور ، سرو بلند تاریخ ،
ای بی کران تر از اوج ، سروتو سایه سارم !،
...تو زنده تر زتاریخ ، اوجی ّوسربلندی.
اوجی زسرفرازی ای تاج روزگارم.
سرتاسرت بهشت و جای تو آسمانیست.
من بهترازبهشتت جایی نشان ندارم.
درآرزوی آبت ای چشمه تو دریا ــ
جامانده غریب صحرای روزگارم.
ای در زمین گمنام ، چشمی امید یاری ،
درخاک تیره و کور ، چشمی فروغ یارم.
ای ازگلوی تشنه بغض هزار ساله ،
من ازگلوی زخمت فریاد روزگام.
هرچند بی نیازی ، می بخشی و بزرگی ،
ــ باورکن آنچه دارم ، پیش تو کم نیارم.
آغوش تو پناهم ای بستر امیدم.
من در پناهت ایران ! ترس از غمی ندارم.
ای تشنه تر زریشه سرو تو مست رستن .
... ازریشه تو سبزم .می رویم و بهارم.
