![]()
![]()
بانام خداوند مهرآفرین...
به نام نامی مهر...![]()
![]()
![]()

این باغ ادب که بی کران می روید،
اندیشه سبز پارسی می جوید.
بانام بلند ونامی فردوسی ـــ
... این باغ چنانکه هست خوش می روید...
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
فردوسی بزرگ!:
... پدر آسمانی زبان واندیشه و فرهنگ بلند ایران!
بر تو بی کران ، از آسمانیان و زمینییان درود...
تو همچنان بزرگی...
به :
فردوسی بزرگ:
... او که براستی ، بزرگ است...
...اوکه بزرگترین و آسمانی ترین و والاترین و ستوده ترین است.
... و اوست که ریشه ی همیشه سبز و بالنده ماست...
... وما همچنان از ریشه خودرویش می روئیم... و...
... و هرگز درنگی نداریم...
... چنین است که من سروده ام :
ای پیشه تو رستن در خاک و ریشه من.
ای زنده تر ز تاریخ ، باغ تو مست رستن.
برپا و سر بلندی. بالاتر از تو هرگز.
ای سرفراز تاریخ . سرو بلند میهن.
این باغ همچنان از آرایش تو زیباست.
آب تو جان دیگر برخاک مرده تن.
یاد تو آشنای دلهای جاودانی.
نام تو تا همیشه فریاد کوی و برزن.
یادت امید میهن.نامت هراس دشمن.
درسایه تو میهن از هر گزند ، ایمن.
تو آبروی مردی. مردانه می خروشی.
خود، شاهنامه ای از رزمی برای میهن.
درشاهنامه تو خونی که می خروشد ،
خورشیدی از دل ماست در هرکرانه روشن.
خون تو زنده تر از خورشید می درخشد.
می تابی و فروزت تیری به چشم دشمن.
هرگز نمرده ای ای چشمت فروغ خورشید.
ازچشم پرفروغت چشم زمانه روشن.
مانسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.
خورشید ما فروزی تابی نشانه روشن.
درخاک تشنه من آبت بهار دیگر.
خونی همیشه جوشان درریشه دل من.
ای تشنه تر زریشه خاک تو مست رستن.
ای پیشه تو رستن در خاک وریشه من.
شاهکارارزشمند و آسمانی شاهنامه ــ این شناسه ارزشمند اندیشه
وفرهنگ بلند ایرانی را ـــ
بهتر بشناسیم :
شاهنامه ارزشمند و بی همتای فردوسی بزرگ ، آمیزه ای از اندیشه و خرد و دانش است.
اندیشه ارزشمندش : نگرش والای ایرانیان و پارسیان بلند اندیش به هستی و آفرینش خداوند .
خرد پرمغز و بی همتایش :فرهنگ والای ایرانیان کهن درآنچه که ازاندیشه و بینش ارزنده
خویش درگونه هستی و آفرینش جهانیان درمی یافته اند.
...ودانش گهربارش تاریخ سراسرارزنده و پندآموز ایرانیان تاریخساز در پهنه گیتی است.
... روشن است که در بخش نخست ( اندیشه ) : همان پندار یا افسانه دینی در پدیداری آفرینش
و در بخش دوم : ( خرد و فرهنگ ) فرآورد وبازتاب اندیشه ایرانیان در آئین جوانمردی و
پهلوانی ( جنگاوری ) و برخوردبابیگانگان و دشمنان درون وبیرون می باشد.وبخش سوم که
ازفرآیند اندیشه و خرد ، تاریخ پدید می آید و بدینسان بازنمود تاریخ درآمیزه زیبا و بی مانندی
از اندیشه و خرد به خود نمائی می رسد.و این است که شاهکار ارزشمند شاهنامه در گونه خود
بی مانند و بزرگ و بلند است.
... چنین است که شاهنامه ارزشمند فردوسی بزرگ بر سه بخش نامبردار می گردد: افسانه ای
( دینی یااساطیری ) و پهلوانی ( جنگاوری ) و تاریخی.
... و چنین است که من سروده ام :
این باغ ادب که بی کران می روید،
اندیشه سبز پارسی می جوید.
بانام بلند ونامی فردوسی ــ
این باغ چنانکه هست خوش می روید...
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()



